Alles en iedereen wat een Oisterwijk-hart heeft had 29 maart
dik onderstreept in zijn agenda staan. Op deze dag zou het
erop of eronder zijn voor de rood-witten. Verlies zou einde
competitie betekenen wat betreft kansen op promotie, bij
winst lonkte de tweede periodetitel met de daarbij behorende
garantie op nacompetitievoetbal. Het werd erop na een mooie
voetbalmiddag en een 2-1 overwinning op koploper BMC.
Oisterwijk kende in aanloop naar deze wedstrijd weinig
personele problemen, aanvoerder Günther van Esch is al
enkele weken afwezig en mag hopen op een rentree in de
nacompetitie, daarnaast was Halil Yildirim ook niet
beschikbaar deze middag. Voor de rest kon trainer Henri van
den Braak beschikken over een fitte en complete selectie.
Het talrijk opgekomen publiek had er zin in mede doordat de
Supportersclub flink uitgepakt had. Vuurwerk, de sirene die
weer ouderwets loeide, bengaals vuur en natuurlijk "Manolo
Beekie" met zijn trommel, niets was te gek deze middag. Een
compliment vanuit de redactie voor de SCO is hiervoor wel op
zijn plaats.
In deze fantastische ambiance begon
Oisterwijk te gespannen aan deze wedstrijd, Gijs van der
Voort kreeg binnen een minuut een opgelegde kans om het
luidruchtige legioen snel stil te krijgen. Tot opluchting
van de Oisterwijk-aanhang schoot de doorgaans trefzekere
spits hoog over. Oisterwijk nam daarna het initiatief over
en was de betere ploeg. De Berlicummers lieten zich echter
niet inpakken en vooral in de middenlinie werden nogal wat
duels uitgevochten. Stiva Taihuttu en vooral Marcel Bertens
lieten echter zien dat zijn klasse en ervaring in huis
hebben. Uit het niets kwam Oisterwijk na een kwartier op
voorsprong, de rood-witten kregen een hoekschop waaruit
Ronald Deckers vrij kon binnenkoppen.
Dit was
precies waarop Oisterwijk had gehoopt, snel op voorsprong
komen om dan vanuit een gesloten verdediging op de counter
te loeren. Het voetbal werd er echter niet beter op, de
strijd werd heviger en de uitstekend leidende scheidsrechter
moest kwistig met gele kaarten strooien om het harde maar
sportieve duel in de hand te houden. Kansen vielen er aan
beide kansen nauwelijks te noteren tot aan de 63e minuut.
Marcel Bertens stuurde met een goede steekbal Johnny Braat
de diepte in. De man in vorm maakte zich goed vrij van zijn
verdediger en stiftte de bevrijdende 2-0 over de Berlicumse
doelman.
Oisterwijk zat nu op rozen en probeerde de
wedstrijd met alle macht in de greep houden. Toch maakte BMC
een kwartier voor tijd bijna de aansluitingstreffer. Sjors
van Zoggel kon alleen op Joost Peijnenburg afgaan maar de
Oisterwijkse doelman was op tijd zijn doel uit en redde
ternauwernood. Hierna had Oisterwijk de wedstrijd definitief
naar zich toe moeten trekken maar faalde een aantal keer in
de afwerking.
Toen iedereen zich opmaakte voor een
feestje en ook niemand uit Berlicum nog in een wonder
geloofde stond drie minuten voor tijd uit het niets de 2-1
op het scorebord. Gerwin van den Boom schoot vanuit een
onmogelijk hoek na slecht verdedigen aan Oisterwijk-zijde de
bal in de korte hoek. Een siddering ging over Sportpark Den
Donk, zou het dan toch nog misgaan leek iedereen te denken.
Het was aan Geert Konings te danken dat alles wat een
Oisterwijk-hart niet met een kater van jewelste naar huis
kon. De spits redde in de slotseconden op de doellijn na een
scrimmage voor het Oisterwijk-doel.
Hierna vond de
scheidrechter het welletjes en floot voor het eindsignaal.
De rood-witten konden zich gaan opmaken voor een feestje en
het bleef dan ook nog lang onrustig in het Oisterwijkse
uitgaansleven.