Oisterwijk en Taxandria deelden de punten na een knotsgekke derby waarbij het publiek de grote winnaar was. Taxandria leek na een klein half uur de overwinning al op zak te hebben na een vliegende start. Oisterwijk stond nog te slapen en werd pas wakker toen het een 0-3 tussenstand op het scorebord zag staan. Uiteindelijk mocht Taxandria nog blij zijn dat het met een 3-3 gelijkspel wegkwam van sportpark "den Donk". Onder erbarmelijke weersomstandigheden werd afgetrapt voor de wedstrijd van het jaar. Ondanks het hondenweer was de publieke belangstelling goed te noemen, een enorme rij paraplu's moest de toeschouwers beschermen tegen de striemende regen. Taxandria kwam veel beter uit de kleedkamer dan de rood-witten, Oisterwijk hobbelde er maar wat achteraan en leek zich niet bewust van de status van deze beladen wedstrijd. Taxandria daarentegen, vocht voor elke meter en leek beter te beseffen, dat in een derby, net dat stapje meer gezet moet worden om de overwinning binnen te slepen. Oisterwijk prutste maar wat en maakte een machteloze indruk. Taxandria voelde goed aan dat er misschien wat te halen viel en gaf extra gas. Na een kwartier spelen klapte de buitenspelval niet goed dicht bij Oisterwijk, Chiem Liebeton kon hierdoor alleen op Joost Peijnenburg afgaan en prikte beheerst de 0-1 tegen de touwen. De rood-witten waren nog aan het bijkomen van deze eerste tik toen de volgende al werd uitgedeeld. Aanvoerder Coen Damen haalde na een fraaie individuele actie verwoestend uit, doelman Joost Peijnenburg moest het antwoord schuldig blijven en kon de bal voor de tweede keer uit het net halen, 0-2. De aanvoerder van de blauwhemden liep na dit doelpunt provocerend naar de fanatieke Oisterwijk-aanhang en maakte zich hiermee zacht uitgedrukt niet erg populair. Nog steeds was de ploeg van Ton Cornelissen niet wakker geschud en slechts vier minuten later stond reeds de 0-3 op het scorebord. Chiem Liebeton stond weer op de goede plek om zijn tweede van de middag bij te kunnen schrijven. Oisterwijk schrok eindelijk wakker uit de te vroeg begonnen winterslaap en besloot de achtervolging in te zetten. Het werd daarbij geholpen door een makkelijk gegeven strafschop. Een Taxandria-verdediger kreeg de bal ongelukkig tegen de hand, de arbiter was echter onverbiddelijk. Gijs Outmaijer nam de verantwoordelijkheid en faalde niet, 1-3. Taxandria was volledig de weg kwijt en hield met kunst- en vliegwerk het doel schoon tot de slotminuut van de eerste helft. Oisterwijk bleef proberen om de marge nog meer te verkleinen er werd beloond. Maarten van Breugel werd geheel vrijgelaten en kopte vlak voor de thee, fraai de 2-3 achter doelman Danny Straatman. Het kan niet anders dan dat de rood-witten tijdens de rust, op een donderpreek van Ton Cornelissen zijn getrakteerd. Als men ook maar de helft van het fanatisme van de trainer had getoond, zou er nooit zo slap aan de wedstrijd zijn begonnen. Oisterwijk kwam dan ook getergd uit de kleedkamer en hield vanaf het fluitsignaal Taxandria in een ijzeren greep. Oisterwijk joeg als een bezetene op de gelijkmaker maar vond telkens de uitstekende doelman Danny Straatman op haar weg. Na een dik uur spelen moest de Taxandria-doelman alsnog capituleren. Kenny Staps legde een corner precies op het hoofd van Gordillio Clemens, die kopte de gelijkmaker snoeihard via de onderkant van de lat binnen, 3-3. Oisterwijk had veerkracht getoond door de marge van drie doelpunten ongedaan te maken maar was nog niet tevreden. Vol overgave werd de jacht geopend op de winnende treffer. Taxandria moest alle zeilen bijzetten om niet zonder punten naar de Vennelaan terug te reizen en had daarbij veel overtredingen nodig. De scheidsrechter moest nogal eens naar zijn borstzak grijpen om er een gele kaart voor een Taxandriaan uit tevoorschijn te halen. Coen Damen kreeg er twee gepresenteerd en mocht de gang naar de kleedkamer maken. Het fanatieke Oisterwijk-publiek was de Taxandria-aanvoerder echter nog niet vergeten en begeleide de gang naar de kleedkamer met een luidkeels aangehaald "Houdoe en bedankt". Tien minuten mocht Oisterwijk proberen om van deze numerieke meerderheid gebruik te maken om het thuispubliek in extase te krijgen. De jonge blauwhemden vochten echter als leeuwen om het punt veilig te stellen. De rood-witten kregen nog een paar kleine kansjes op het winnende doelpunt maar waren niet bij machte om de bal nog een keer achter doelman Danny Straatman te krijgen. In de slotseconden kreeg Taxandriaan Paul Spoormakers ook zijn tweede gele kaart en mocht eveneens vervroegd de douches op gaan zoeken. Oisterwijk kon hier echter niet meer van profiteren, slechts enkele tellen na de tweede rode kaart, vond de scheidsrechter van dienst het welletjes en floot voor het eindsignaal. Resumé: voor het publiek een uiterst vermakelijke derby, met veel strijd en een knotsgek scoreverloop. De ploeg van Ton Cornelissen verdiende een compliment voor de getoonde veerkracht maar moet zich eens achter de oren krabben hoe het deze wedstrijd is ingegaan.